Shloka 52
धृतराष्ट्रस्य मूर्च्छा—व्यासोपदेशः
Dhṛtarāṣṭra’s Collapse and Vyāsa’s Counsel
इदं तु वचन श्रुत्वा तव देवनियोगजम् । धारयिष्याम्यहं प्राणान् घटिष्ये न तु शोचितुम्,“अब आपका यह वचन सुनकर कि सब कुछ देवताओंकी प्रेरणासे हुआ है, मैं अपने प्राण धारण करूँगा और यथाशक्ति इस बातके लिये भी प्रयत्न करूँगा कि मुझे शोक न हो'
idam tu vacanaṁ śrutvā tava devaniyogajam | dhārayiṣyāmy ahaṁ prāṇān ghaṭiṣye na tu śocitum ||
Nghe lời ngài rằng mọi điều đã xảy ra đều do sự an bài của chư thiên, ta sẽ tự giữ vững lòng mình và tiếp tục sống. Ta cũng sẽ gắng hết sức để không để bản thân chìm vào sầu muộn.
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid unbearable loss, one should strive to sustain life and restrain grief by recognizing events as operating under a larger cosmic order (daiva/devaniyoga), turning sorrow into disciplined endurance.
In the grief-filled context of the Strī Parva, a bereaved speaker responds to counsel that the calamity occurred through divine dispensation, resolving to keep living and to make an effort not to succumb to lamentation.