Shloka 39
Chapter 26: Śoka-pratiṣedha, Hata-saṅkhyā, Gati-vibhāga, Pretakārya-ājñā
Restraint of Grief, Count of the Slain, Destinies, and Funerary Directives
पितृमेधाश्व केषांचित् प्रावर्तनत महात्मनाम् | सामभि क्षाप्यगायन्त तेडन्वशोचन्त चापरै:,किन्हीं महामनस्वी वीरोंके लिये पितृमेध (श्राद्धकर्म) भी आरम्भ कर दिये गये। कुछ लोगोंने वहाँ सामगान किया तथा कितने ही मनुष्योंने वहाँ मरे हुए विभिन्न जनोंके लिये महान् शोक प्रकट किया
pitṛmedhāśva keṣāñcit prāvartanata mahātmanām | sāmabhiḥ kṣāpyagāyanta te 'nv-aśocanta cāparaiḥ ||
Vaiśampāyana nói: Với một số bậc anh hùng đại tâm, các nghi lễ pitṛmedha—tang lễ và hiến cúng śrāddha cho người đã khuất—được khởi sự. Tại nơi ấy, có người cất lên những khúc Sāman, còn kẻ khác thì than khóc công khai, bày tỏ nỗi đau sâu thẳm cho muôn người đã ngã xuống.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in the aftermath of violence: even amid overwhelming sorrow, society turns to prescribed rites (pitṛmedha/śrāddha) and sacred chant to honor the dead, regulate grief, and restore moral order.
After the great slaughter, people begin funeral and ancestral rites for certain fallen heroes; some perform Sāmaveda-style chanting, while others mourn and lament for the many deceased.