Shloka 12
यज्ञेऽहिंसा-प्राधान्यम्
Primacy of Non-Harm in Sacrificial Ethics
यच्चापि किंचित् कर्तव्यमन्यच्चोक्षै: सुसंस्कृतम् । महासत्त्वै: शुद्धभावै: सर्व देवाहमेव तत्,वेदोंमें जो यज्ञ-सम्बन्धी वृक्ष बताये गये हैं, उन्हींका यज्ञोंमें उपयोग होना चाहिये। शुद्ध आचार-विचारवाले महान् सत्त्वगगुणी पुरुष अपनी विशुद्ध भावनासे प्रोक्षण आदिके द्वारा उत्तम संस्कार करके जो कोई भी हविष्य या नैवेद्य तैयार करते हैं, वह सब देवताओंको अर्पण करनेके योग्य ही होता है
bhīṣma uvāca | yac cāpi kiñcit kartavyam anyac cokṣaiḥ susaṃskṛtam | mahāsattvaiḥ śuddhabhāvaiḥ sarva devāham eva tat ||
Bhīṣma nói: Bất cứ điều gì cần được chuẩn bị, và bất cứ thứ gì được gia trì đúng phép bằng việc rảy nước (cùng các nghi thức tẩy tịnh tương tự), nếu do những bậc đại tâm với ý hướng thanh tịnh thực hiện, thì hết thảy đều xứng đáng dâng lên chư thiên. Ý nghĩa đạo đức là: sự thánh thiện của lễ vật không chỉ do vật liệu, mà do sự gia trì đúng nghi và sự trong sạch nội tâm của người hành lễ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Offerings become truly fit for the gods when they are properly consecrated (e.g., by ritual sprinkling) and prepared by people of pure conduct and intention; inner purity and correct rite together sanctify the act.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and ritual propriety, Bhishma is explaining standards for sacrificial/ritual preparation, emphasizing that items duly purified and consecrated by virtuous persons are appropriate for divine offering.