Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
सर्वकामैश्व सम्पूर्ण दत्त्वा वेश्म हिरण्मयम् । मुद्गलाय गत: स्वर्ग शतझुम्नो महीपति:,महाराज शत्द्युम्न मुद्गल ब्राह्मणको समस्त भोगोंसे सम्पन्न सुवर्णमय भवन देकर स्वर्गलोकमें गये थे
sarvakāmaiś ca sampūrṇaṁ dattvā veśma hiraṇmayam | mudgalāya gataḥ svargaṁ śata-dyumno mahīpatiḥ ||
Vyāsa nói: Vua Śatadyumna, sau khi dâng tặng cho bà-la-môn Mudgala một tòa lâu đài bằng vàng, đầy đủ mọi tiện nghi và vật dụng theo mọi điều ước, liền rời cõi người mà lên thiên giới.
व्यास उवाच
The verse underscores dāna as a central dharmic virtue: a ruler’s wholehearted, complete gift—especially to a worthy brāhmaṇa—constitutes righteous conduct and is portrayed as leading to heavenly attainment.
Vyāsa narrates that King Śatadyumna gave Mudgala a fully furnished golden mansion, endowed with all comforts; after this act of generosity, the king is said to have gone to Svarga.