Shloka 28
Ajagara-vrata (The ‘Python’ Discipline): Prahrāda Questions a Wandering Sage
कृच्छात् समुद्धरन् भार न्यग्रोधं समुपागमत् । न्यषीदच्च परिश्रान्तः क्लान्तश्न क्षुधितश्न॒ सः,यह सुनकर सब ब्राह्मणसमुदाय चारों ओर भाग चले। गौतम भी सुवर्णका भारी भार लेकर बड़ी कठिनाईसे ढोता हुआ जल्दी-जल्दी चलकर बरगदके पास आया। वहाँ पहुँचते ही थककर बैठ गया। वह भूखसे पीड़ित और क्लान्त हो रहा था
kṛcchāt samuddharan bhāraṃ nyagrodhaṃ samupāgamat | nyaṣīdac ca pariśrāntaḥ klāntaś ca kṣudhitaś ca saḥ ||
Vất vả lắm, mang theo gánh nặng ấy, ông mới đến được cây đa. Tới nơi, ông ngồi xuống trong cơn kiệt quệ—mệt lả và bị đói hành hạ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights endurance under hardship: even when one is engaged in a serious, duty-bound effort, physical exhaustion and hunger arise, and the ethical test is to remain steady and disciplined rather than abandoning one’s resolve.
A man carrying a heavy burden with great difficulty reaches a banyan tree and, overwhelmed by fatigue and hunger, sits down to rest.