Shloka 13
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
शून्ये च तमुपादाय पक्षिणं समजातकम् | हत्वा ततः स राजेन्द्र धात्रया हस्तमुपागत:,राजेन्द्र! अपने साथ ही पैदा हुए उस पक्षीको सूने स्थानमें ले जाकर राजकुमारने मार डाला और मारकर वह धायकी गोदमें जा बैठा
śūnye ca tam upādāya pakṣiṇaṃ samajātakam | hatvā tataḥ sa rājendra dhātryā hastam upāgataḥ ||
Bhishma nói: “Tâu Đại vương, mang con chim—sinh cùng thời với mình—đến một nơi vắng vẻ, hoàng tử đã giết nó. Giết xong, cậu trở về và ngồi vào lòng người vú nuôi.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethically troubling act—killing a helpless creature in secrecy—and implicitly points to the need for restraint, compassion, and proper moral formation in those destined to rule.
Bhīṣma narrates that a prince takes a bird (described as born together with him) to a lonely place, kills it, and then returns to sit with the nurse—showing the act was done away from witnesses and followed by a return to ordinary domestic comfort.