Shloka 20
अध्र॒वा सर्वमत्येंषु श्रीरुपालक्ष्यते भृशम् भवतो व्यसन दृष्टवा शक्रविस्पर्थधिनो भूशम्,“तुम तो अपनी साम्राज्य-लक्ष्मीके द्वारा इन्द्रकी समानता करनेवाले थे। आज तुमपर भी यह संकट आया हुआ देखकर निश्चय हो गया कि किसी भी मनुष्यकी सम्पत्ति सदा स्थिर नहीं देखी जा सकती”
adhruvā sarvamartyeṣu śrīr upalakṣyate bhṛśam | bhavato vyasanaṃ dṛṣṭvā śakra-vispartha-dhīno bhūśam ||
Sañjaya nói: “Trong cõi người, phú quý hiển nhiên là vô thường. Thấy tai ương giáng xuống ngài—dẫu ngài từng là bậc quân vương mà vương phúc khiến ngài sánh với Indra—thì càng chắc chắn rằng của cải của con người không thể xem là bền vững mãi mãi.”
संजय उवाच
Educational Q&A
Worldly prosperity (śrī) is inherently impermanent; even those who seem Indra-like in power can fall into calamity, so one should not treat wealth and status as permanently secure.
Sañjaya addresses a king (the ‘lord of the earth’), pointing out that the king—once comparable to Indra due to his imperial fortune—has now met adversity, proving that human wealth does not remain stable.