Duryodhana-vadha-pratikriyā: Harṣa, Nindā, and Kṛṣṇa’s Nīti-vyākhyā (Śalya-parva 60)
ततो मध्ये नरेन्द्राणामूर्ध्वबाहुर्हलायुध: । कुर्वन्नार्तस्वरं घोरं धिग् धिग् भीमेत्युवाच ह
tato madhye narendrāṇām ūrdhvabāhur halāyudhaḥ | kurvann ārta-svaraṃ ghoraṃ dhig dhig bhīmeti uvāca ha ||
Rồi giữa vòng các vua đang tụ hội, Halāyudha (Balarāma) giơ cao hai tay, cất tiếng kêu đau đớn ghê rợn, liên tiếp quở trách: “Hổ thẹn! Hổ thẹn thay, Bhīma!”
संजय उवाच
Even amid war, actions are subject to moral scrutiny: Balarāma’s public cry of “dhik dhik” signals that certain deeds are viewed as violating accepted standards of righteous conduct (dharma), and that ethical accountability persists even in extreme circumstances.
Sañjaya reports that Balarāma, standing among the kings, raises his arms and cries out in anguish, repeatedly censuring Bhīma with “Shame! Shame!”—indicating strong disapproval of Bhīma’s conduct in the ongoing battle episode.