शकुनिवधः — Sahadeva’s Slaying of Śakuni
with Ulūka’s fall
सुशर्माणं समुद्दिश्य चिक्षेपाशु हसन्निव । इसके बाद यमदण्डके समान भयंकर बाण हाथमें लेकर सुशर्माको लक्ष्य करके हँसते हुए-से शीघ्र ही छोड़ दिया ।। स शर: प्रेषितस्तेन क्रोधदीप्तेन धन्विना
suśarmāṇaṃ samuddiśya cikṣepāśu hasann iva | sa śaraḥ preṣitas tena krodha-dīptena dhanvinā ||
Sañjaya nói: Nhắm vào Suśarmā, cung thủ ấy phóng vút một mũi tên, như thể đang cười. Mũi tên đó, do người cầm cung rực cháy vì phẫn nộ bắn ra, lao đi như cây trượng của Thần Chết—hình ảnh cho thấy cơn giận trong chiến tranh biến kỹ nghệ thành nỗi kinh hoàng và thúc nhanh sự diệt vong.
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) intensifies violence: martial prowess, when driven by wrath and contempt, becomes fearsome and destructive, suggesting an ethical warning about the corrosive power of rage even amid righteous warfare.
Sañjaya narrates a battlefield moment: an archer fixes his aim on Suśarmā and quickly releases a deadly arrow, described as if the shooter were laughing—an image conveying confidence, scorn, and the lethal momentum of combat.