Shloka 13
Adhyāya 21 — Duryodhanasya bāṇavarṣaḥ
Duryodhana’s Arrow-Storm and the Dust-Obscured Engagements
वृष्णि और अन्धकवंशके वे दोनों वीर महारथी हर्षमें भरकर लड़ते हुए दो हाथियोंके समान एक-दूसरेपर नाराचों और वत्सदन्तोंका प्रहार करने लगे ।। चरन्तौ विविधान् मार्गान् हार्दिक्यशिनिपुड्वौ | मुहुरन्तर्दधाते तौ बाणवृष्ट्या परस्परम्,कृतवर्मा और सात्यकि दोनों नाना प्रकारके पैंतरे दिखाते हुए विचरते थे और बारंबार बाणोंकी वर्षा करके वे एक-दूसरेको अदृश्य कर देते थे
sañjaya uvāca | vṛṣṇy-andhakavaṃśake tau ubhau vīrau mahārathī harṣeṇa bharitau yudhyamānau dvau hastināv iva anyonyam upāśritau nārācaiś ca vatsadantaiś ca prahārān prāharatām || carantau vividhān mārgān hārdikya-śinipuṅgavau | muhur antardadhāte tau bāṇavṛṣṭyā parasparam ||
Sañjaya nói: Hai dũng sĩ đại chiến xa của dòng Vṛṣṇi và Andhaka, hân hoan trong cơn cuồng nộ chiến trận, đánh vào nhau như đôi voi—phóng những mũi tên sắt và những tên nhọn như ngà. Vừa di chuyển với đủ lối nghi binh, đổi hướng tấn công, Kṛtavarmā của tộc Hārdikya và Sātyaki của tộc Śini hết lần này đến lần khác trút mưa tên, che khuất nhau khỏi tầm mắt.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how technical excellence and exhilaration in battle can intensify violence even among related clans; it invites reflection on the ethical cost of war, where prowess may eclipse discernment and compassion.
Sañjaya describes Kṛtavarmā and Sātyaki fighting fiercely, maneuvering with varied tactics and repeatedly covering each other from view by dense showers of arrows, likened to two elephants clashing.