तव कृष्ण प्रसादेन पाण्डवो5यं धनंजय: । जिगायाभिमुख: शत्रून्ू न चासीद् विमुख: क्वचित्,“श्रीकृष्ण! आपके प्रसादसे ही ये पाण्डुपुत्र धनंजय सदा सामने रहकर युद्धमें शत्रुओंपर विजयी हुए हैं और कभी युद्धसे मुँह नहीं मोड़ सके हैं
tava kṛṣṇa prasādena pāṇḍavo ’yaṃ dhanaṃjayaḥ | jigāyābhimukhaḥ śatrūn na cāsīd vimukhaḥ kvacit ||
“Hỡi Kṛṣṇa! Nhờ ân huệ của Người mà Pandava này, Dhanañjaya (Arjuna), đã thắng kẻ thù khi luôn đối mặt nơi chiến địa; chưa từng khi nào chàng quay lưng trước cuộc chiến.”
संयज उवाच
Victory and steadfastness in righteous struggle are attributed to Krishna’s prasāda (grace) and to the warrior’s unwavering resolve; the verse emphasizes humility and recognition of higher guidance rather than pride in personal achievement.
The speaker praises Krishna, stating that because of Krishna’s favor Arjuna consistently confronted enemies head-on and prevailed, never retreating or turning away from battle.