Shloka 3
कर्ण तु शूरं पतितं पृथिव्यां शराचितं शोणितदिग्धगात्रम् । यदृच्छया सूर्यमिवावनिस्थं दिदृक्षव: सम्परिवार्य तस्थु:,शूरवीर कर्ण पृथ्वीपर पड़ा हुआ था। उसके शरीरमें बहुत-से बाण व्याप्त हो रहे थे तथा सारा अंग खूनसे लथपथ हो रहा था। उस अवस्थामें दैवेच्छासे पृथ्वीपर उतरे हुए सूर्यके समान उसे देखनेके लिये सब लोग उसकी लाशको घेरकर खड़े हो गये
karṇaṃ tu śūraṃ patitaṃ pṛthivyāṃ śarācitaṃ śoṇitadigdhagātram | yadṛcchayā sūryam ivāvani-sthaṃ didṛkṣavaḥ samparivārya tasthuḥ ||
Sañjaya thưa: Karṇa, bậc dũng sĩ, đã ngã xuống đất, thân mình bị vô số mũi tên xuyên cắm và nhuộm đầy máu. Nằm đó như mặt trời—do một xoay vần kỳ lạ của định mệnh—đã rơi xuống mặt đất, chàng trở thành cảnh tượng hút mọi ánh nhìn: người ta đứng vây quanh thi thể chàng, khao khát được tận mắt chứng kiến.
संजय उवाच