Karṇa-parva Adhyāya 19 — Saṃśaptaka–Trigarta Assault and Aindra-astra Counter
ततः प्रजज्वाल परेण मन्युना पादाहतो नागपतिर्यथा तथा । समाददे चान्तकदण्डसंनिभा- निषूनमित्रार्तिकरां क्षतुर्दश
tataḥ prajajvāla pareṇa manyunā pādāhato nāgapatir yathā tathā | samādade cāntakadaṇḍasaṁnibhān niśūnamitrārtikarān kṣaturdaśa ||
Sañjaya nói: Bấy giờ, bị chọc giận đến tột cùng—như chúa loài rắn khi bị chân giẫm đạp—ông bừng bừng như lửa. Rồi ông cầm lấy mười bốn mũi tên, đáng sợ như trượng của Yama, quyết làm quân thù đau đớn và tiêu diệt.
संजय उवाच
The verse highlights how humiliation or injury can rapidly inflame anger, and how anger in a battlefield context tends to translate immediately into destructive action. Ethically, it warns that unchecked wrath becomes a driver of cruelty, even when framed as martial retaliation.
Sañjaya describes a warrior (contextually, Aśvatthāmā in the surrounding narration) flaring up in intense rage, compared to a Nāga-king struck by a foot, and then taking up fourteen deadly arrows likened to Yama’s rod, ready to inflict suffering on enemies.