Shloka 9
Bhīmasena–Drauṇi Mahāyuddha
Chariot Duel and Astra-Exchange
कार्मुकैरुपपन्नेन विमलादित्यवर्चसा । रथेनाभिपताकेन सूतपुत्रो5 भ्यदृश्यत,तदनन्तर सूतपुत्र कर्ण निर्मल सूर्यके समान तेजस्वी और सब ओरसे पताकाओंद्वारा सुशोभित रथके द्वारा रणयात्राके लिये उद्यत दिखायी दिया। उस रथमें श्वेत पताका फहरा रही थी। बगुलोंके समान सफेद रंगके घोड़े जुते हुए थे। उसपर एक ऐसा धनुष रखा हुआ था, जिसके पृष्ठभागपर सोना मढ़ा गया था। उस रथकी पताकापर हाथीके रस्सेका चिह्न बना हुआ था। उसमें गदाके साथ ही सैकड़ों तरकस रखे गये थे। रथकी रक्षाके लिये ऊपरसे आवरण लगाया गया था। उसमें शतघ्नी, किंकिणी, शक्ति, शूल और तोमर संचित करके रखे गये थे तथा वह रथ अनेक धनुषोंसे सम्पन्न था
sañjaya uvāca | kārmukair upapannena vimalādityavarcasā | rathenābhipatākena sūtaputro 'bhyadṛśyata ||
Sañjaya thưa: Rồi Karṇa, con của người đánh xe, hiện vào tầm mắt—ngự trên chiến xa trang bị cung nỏ, rực sáng như mặt trời tinh khiết, và lộng lẫy với muôn cờ xí. Cảnh ấy cho thấy trong chiến tranh, vẻ chói lọi bên ngoài và sự sẵn sàng võ bị có thể phóng đại uy thế của một chiến binh, dù sức nặng đạo lý của bạo lực sắp tới vẫn âm thầm ẩn dưới lớp phô trương.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the contrast between external glory (radiance, banners, weaponry) and the grave ethical reality of war: splendor can intensify a warrior’s aura, but it does not by itself resolve the underlying dharma-conflict that the battle embodies.
Sañjaya reports that Karṇa becomes visible, arriving ready for battle on a chariot richly equipped with bows and adorned with many banners, shining with sun-like brilliance.