Shloka 32
भीष्मपर्व — अध्याय ६६: तुमुलसंग्रामवर्णनम्
The Tumult of Battle Described
न तत्र कश्रिन्नविषण्ण आसी- दृते राजन् सोमदत्तस्य पुत्रात् । स वै समादाय थधनुर्महात्मा भूरिश्रवा भारत सौमदत्ति:,राजन्! उस समय वहाँ सोमदत्तपुत्र भूरिश्रवाको छोड़कर दूसरा कोई ऐसा योद्धा नहीं था, जो विषाद-ग्रस्त न हुआ हो। भारत! सोमदत्तकुमार महामना भूरिश्रवाने अपने रथियोंको विवश होकर भागते देख धनुष ले युद्ध करनेकी इच्छासे सात्यकिपर चढ़ाई की
na tatra kaścidnaviṣaṇṇa āsīd ṛte rājan somadattasya putrāt | sa vai samādāya tad dhanum mahātmā bhūriśravā bhārata saumadattiḥ ||
Sañjaya nói: Tâu Đại vương, ở đó không có chiến binh nào không bị nỗi chán nản phủ lấp—ngoại trừ con trai của Somadatta. Bhūriśravā, người Saumadatti cao cả, cầm lấy cung, tiến lên với quyết tâm, bởi chàng không thể chịu nổi khi thấy các chiến xa của phe mình bị ép phải tháo chạy.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid collective fear and discouragement, dharma for a kshatriya emphasizes steadiness and resolve. Bhūriśravā’s refusal to succumb to despair illustrates moral firmness—acting from duty and courage when others falter.
Sanjaya reports that the battlefield mood has turned bleak: nearly all warriors are dejected. Only Bhūriśravā, Somadatta’s son, remains undismayed; he takes up his bow and advances to engage, reacting to the sight of allied chariot-warriors being driven into retreat.