Shloka 14
धृतराष्ट्रस्य पश्चात्तापः तथा वनप्रस्थानानुज्ञा | Dhṛtarāṣṭra’s Remorse and Request for Forest-Retirement
अमात्यानुपधातीतान् पितृपैतामहान् शुचीन् । दान्तान् कर्मसु पुण्यांश्व॒ पुण्यान् सर्वेषु योजये:,“जो जाँचे-बूझे हुए तथा निष्कपटभावसे काम करनेवाले हों, जो पिता-पितामहोंके समयसे काम देखते आ रहे हों तथा जो बाहर-भीतरसे शुद्ध, संयमी और जन्म एवं कर्मसे भी पवित्र हों, ऐसे मन्त्रियोंको ही सब तरहके उत्तरदायित्वपूर्ण कार्योमें नियुक्त करना
amātyān upadhātītān pitṛpaitāmahān śucīn | dāntān karmasu puṇyāṁś ca puṇyān sarveṣu yojayet ||
Vaiśampāyana nói: “Trong mọi việc trọng yếu, chỉ nên bổ nhiệm những đại thần đã được thử thách và chứng tỏ đáng tin, phụng sự không gian trá, đã đảm đương công vụ từ thời cha và ông, thanh sạch cả trong lẫn ngoài, tự chế, và đáng kính bởi cả dòng dõi lẫn hạnh nghiệp.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Public responsibility should be entrusted only to ministers who are proven through scrutiny, free from deceit, disciplined, and ethically pure; legitimacy in administration comes from integrity and tested reliability.
In Vaiśampāyana’s narration, a normative instruction on statecraft is given: the ruler should select and assign ministers to important tasks based on proven character, long-standing trustworthy service, and moral discipline.