Brāhmaṇa-mahattva and Atithi-Dharma
Brahmagītā: Praise of Brāhmaṇas and norms of honor
इस प्रकार श्रीमह्या भारत अनुशासनपरव्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें श्रीकृष्ण- नारदसंवादविषयक इकतीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
amṛtenāvasiktaś ca vṛṣadarbho nareśvaraḥ | divyaiś ca susukhair mālyair abhivṛṣṭaḥ punaḥ punaḥ ||
Bấy giờ, vua Vṛṣadarbha được tắm bằng cam lộ, và hết lần này đến lần khác được rải xuống những vòng hoa cùng muôn đóa hoa trời, thanh diệu và hoan lạc. Cảnh ấy cho thấy bố thí và dharma chính trực—điều Nārada ca ngợi—được chính chư thiên tôn vinh; đức hạnh nhận lấy sự chứng tri hiển nhiên của cõi trời.
नारद उवाच
That dāna and dharma, when practiced sincerely by a ruler, attract divine approval; merit is portrayed not only as an inner ethical gain but as something honored by the gods, reinforcing the social ideal of righteous kingship.
Nārada describes a celestial honor: the gods bathe King Vṛṣadarbha with amṛta and repeatedly shower him with divine, pleasing garlands/flowers, marking him as a recipient of extraordinary merit.