ब्राह्मणपूजा-राजधर्मः | Royal Duty of Honoring Learned Brahmins
तस्यान्ववाये द्वौ राजन् राजानौ सम्बभूवतु: । हैहयस्तालजंघश्न वत्सस्य जयतां वर
tasyānvavāye dvau rājan rājānau sambabhūvatuḥ | haihayas tālajaṅghaś ca vatsasya jayatāṃ vara ||
Bhīṣma nói: “Tâu Đại vương, trong dòng dõi ấy đã xuất hiện hai vị quân vương lừng danh: Haihayā và Tālajaṅgha, đều là con của Vatsa. Hỡi bậc chiến thắng giữa các dũng sĩ, xin hãy ghi nhớ điều ấy.”
भीष्म उवाच
The verse underscores the importance of lineage and succession in the dharmic imagination of kingship: a ruler’s legacy is carried forward through progeny, and the remembrance of worthy kings sustains social and political continuity.
Bhīṣma continues a genealogical account, telling the king that in a particular royal line two famous kings—Haihaya and Tālajaṅgha—were born as sons of Vatsa.