Shloka 48
भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
एतत् तस्यानवद्यस्य विष्णोर्व परमं व्रतम् । आदिदेवस्य महत:ः सज्जनाचरितं सदा,उन प्रशंसनीय आदि देवता भगवान् महाविष्णुका यह उत्तम व्रत है, जिसका साधु पुरुष सदा आचरण करते आये हैं
etat tasyānavadyasya viṣṇor vai paramaṁ vratam | ādidevasya mahataḥ sajjanācaritaṁ sadā ||
Đó chính là đại nguyện tối thượng của Đức Viṣṇu vô tỳ vết—Đấng Thần Nguyên Thủy vĩ đại—một pháp hành đáng tôn kính mà người hiền thiện hằng luôn thực hành.
ईश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse elevates a particular religious discipline (vrata) as the highest observance associated with the blameless Lord Viṣṇu, emphasizing that true excellence in practice is validated by long-standing adoption by the virtuous (sajjana).
Īśvara speaks in praise of a specific vow, identifying it as Viṣṇu’s supreme observance and noting its continual practice by righteous people, thereby authorizing it as an exemplary path of conduct and devotion.