यादवक्षयः, बलराम-निर्याणम्, कृष्णस्य उपसंहारः (प्रभासे विनाशः)
विज्ञातपरमार्थो ऽपि भगवान् मधुसूदनः नैच्छत् तद् अन्यथाकर्तुं विधिना यत् समाहितम्
vijñātaparamārtho 'pi bhagavān madhusūdanaḥ naicchat tad anyathākartuṃ vidhinā yat samāhitam
اگرچہ بھگوان مدھوسودن اعلیٰ حقیقت کو جانتے تھے، پھر بھی جو کچھ وِدھی نے مضبوطی سے مقرر کر دیا تھا اسے بدلنا انہوں نے پسند نہ کیا۔
Sage Parāśara (narrating to Maitreya)
The verse presents vidhi as a settled cosmic ordinance that even the omniscient Lord does not arbitrarily overturn, emphasizing a universe governed by stable moral-cosmic order.
Parāśara frames the Lord as fully aware of ultimate reality yet choosing to uphold the established course of events, portraying divine governance as preservation of order rather than capricious intervention.
Vishnu is shown as the supreme, all-knowing ruler who maintains dharma and cosmic stability; His sovereignty is expressed through upholding ordained law, aligning with Vaishnava views of providence.