आगतस्य हरेः पूर्वं यत्र हस्ततलाच्च्युतम् । सुदर्शनाख्यं तच्चक्रं तेन चक्रहरिः स्मृतः
āgatasya hareḥ pūrvaṃ yatra hastatalāccyutam | sudarśanākhyaṃ taccakraṃ tena cakrahariḥ smṛtaḥ
جس مقام پر ہری کے آنے سے پہلے اُس کے ہاتھ کی ہتھیلی سے ‘سدرشن’ نامی چکر گر پڑا، اسی واقعہ کے سبب وہ ‘چکر-ہری’ کے نام سے یاد کیے جاتے ہیں۔
Agastya
Tirtha: Cakra-Hari-sthāna (Ayodhyā)
Type: kshetra
Scene: Hari stands in serene majesty; from his outstretched palm the radiant Sudarśana-cakra descends to the earth, turning the ground into a sanctified locus; sages/pilgrims witness the sign and name the place Cakra-Hari.
Sacred places preserve divine memories; even a single divine act becomes a marker of holiness and devotion.
A specific spot within the Ayodhyā sacred landscape is implied—where Sudarśana fell—forming a localized tīrtha-memory.
None explicitly; the verse provides etiological sacred-history (name and place-origin) rather than a ritual rule.