एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । तच्छ्रुत्वा सा विशालाक्षी त्रपयाऽधो मुखी तथा । आसीत्तूष्णीं तदा देवी श्रुत्वा वाक्यं च तादृशम्
etatte sarvamākhyātaṃ yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi | tacchrutvā sā viśālākṣī trapayā'dho mukhī tathā | āsīttūṣṇīṃ tadā devī śrutvā vākyaṃ ca tādṛśam
‘جو کچھ تم نے مجھ سے پوچھا تھا، اس کے جواب میں یہ سب میں نے تمہیں بتا دیا۔’ یہ سن کر وہ وسیع چشم خاتون شرم سے سر جھکا گئی؛ اور ایسے کلمات سن کر ملکہ اسی وقت خاموش رہ گئی۔
Ṛṣi (unnamed narrator within the Prabhāsakṣetra-māhātmya dialogue)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: The wide-eyed queen lowers her face in shame after the sage finishes explaining; the court becomes still, emphasizing her silence and inward resolve.
Truthful spiritual counsel prompts humility; shame here signals awakening of conscience and readiness for dharmic change.
The broader narrative belongs to Prabhāsa-kṣetra Māhātmya, though this verse is a dialogue reaction.
None in this verse.