वेदोपनिषदश्छन्दो मीमांसारण्यकं तथा । स्वाहाकारवषट्कारौ रहस्यानि तथैव च
vedopaniṣadaśchando mīmāṃsāraṇyakaṃ tathā | svāhākāravaṣaṭkārau rahasyāni tathaiva ca
وہاں ویدوں کی اُپنشدیں، ویدی چھند، میمانسا اور آرانیک بھی موجود تھے؛ نیز ‘سواہا’ اور ‘وشٹ’ کے مقدس اُچار، اور اسی طرح باطنی و رازدارانہ تعلیمات بھی۔
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A cosmic assembly at Prabhāsa where Vedic limbs appear as personified presences—Upaniṣads as sages, Chandas as radiant meters, Mīmāṃsā as a seated śāstra-devī, Āraṇyakas as forest-seers; ‘svāhā’ and ‘vaṣaṭ’ as flaming syllables hovering over a yajña-kunda.
At Prabhāsa, both ritual (svāhā/vaṣaṭ, Mīmāṃsā) and inner wisdom (Upaniṣadic rahasya) are unified—Dharma is complete in outer and inner forms.
Prabhāsa Kṣetra, praised as the abode of Vedic learning, mantra, and esoteric insight.
The verse references yajña-utterances ‘svāhā’ and ‘vaṣaṭ’, indicating the Vedic sacrificial framework, but does not prescribe a specific rite.