दिव्यगन्धानुलिप्तांगो दिव्याभरणभूषितः । संस्थितः पूर्वतस्तस्य दीप्यमानः स्वतेजसा
divyagandhānuliptāṃgo divyābharaṇabhūṣitaḥ | saṃsthitaḥ pūrvatastasya dīpyamānaḥ svatejasā
آسمانی خوشبوؤں سے معطر و ملمّع بدن اور الٰہی زیورات سے آراستہ، وہ اس دھام کے مشرق میں کھڑا تھا، اپنے ہی ذاتی نور سے درخشاں۔
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (contextual attribution within Māhātmya narration)
Divine presence is self-luminous; purity (fragrance) and sacred adornment signify inner radiance manifesting in a tīrtha.
Prabhāsakṣetra, focusing on the sacred precinct around Śaṅkara’s temple.
Anointing with fragrant substances and adorning with ornaments—standard elements of pūjā and divine honour (upacāra).