Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 13
दत्तायुधं कामदेवं दुद्रुवे स भयात्पुनः । ततो वाराणसीं गत्वा नैमिषं पुष्करं तथा
dattāyudhaṃ kāmadevaṃ dudruve sa bhayātpunaḥ | tato vārāṇasīṃ gatvā naimiṣaṃ puṣkaraṃ tathā
کامی دیو کو اپنے ہتھیار سمیت دیکھ کر وہ خوف سے پھر بھاگ نکلا۔ پھر وہ وارانسی گیا، نیمش اور اسی طرح پشکر بھی جا پہنچا۔
Sūta (deduced)
Tirtha: वाराणसी; नैमिष; पुष्कर
Type: kshetra
Listener: देवी/पार्वती (पाठ में ‘देवि’ संबोधन)
Scene: कामा (धनुष-बाण सहित) भयभीत होकर पृथ्वी पर तीर्थों की ओर दौड़ता—पृष्ठभूमि में काशी के घाट, नैमिष का वन-चक्र, पुष्कर का सरोवर संकेत-रूप में
FAQs
Pilgrimage sites are supremely holy, yet liberation requires inner transformation; fear and desire cannot be escaped merely by changing locations.
Multiple tīrthas are named—especially Vārāṇasī (Kāśī), Naimiṣa, and Puṣkara—within a wider sacred-geography frame.
None; the verse lists tīrthas visited in flight.