वेदघोषो न यत्रास्ति गुरुपूजादिकं न च । पितृकर्मविहीनं च तद्भूतस्य गृहं स्मृतम्
vedaghoṣo na yatrāsti gurupūjādikaṃ na ca | pitṛkarmavihīnaṃ ca tadbhūtasya gṛhaṃ smṛtam
جہاں وید کا گھوش (تلاوت) نہیں، گرو پوجا وغیرہ نہیں، اور پِتر کرم (آبائی رسومات) ترک کر دیے گئے ہوں—وہ گھر بھوت (آوارہ روح) کا مسکن کہا گیا ہے۔
Skanda (deduced)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (as teaching ground)
Type: kshetra
Scene: A house without Vedic chant, without guru reverence, without śrāddha offerings; a faint restless spirit lingers in corners, while a dharma-teacher indicates the missing pillars: Veda, guru-pūjā, pitṛ-karman.
Household dharma is upheld by Vedic sound, reverence to teachers, and pitṛ rites; their absence invites spiritual disorder.
The teaching occurs within the Prabhāsa-kṣetra māhātmya, using household signs to stress dharmic living in a sacred region.
Veda-recitation, guru-honoring practices, and performance of pitṛ-karmas (ancestral rites such as śrāddha/tarpaṇa).