गायत्रीसारमात्रोऽपि वरं विप्रः सुयन्त्रितः । नायंत्रितश्चतुर्वेदः सर्वाशी सर्वविक्रयी
gāyatrīsāramātro'pi varaṃ vipraḥ suyantritaḥ | nāyaṃtritaścaturvedaḥ sarvāśī sarvavikrayī
گایتری کے جوہر بھر کو جاننے والا برہمن بھی اگر خوب ضبط و نظم والا ہو تو افضل ہے۔ مگر جو بے قابو ہو—اگرچہ چاروں ویدوں کا عالم ہو—وہ سب کچھ ہڑپ کرنے والا اور سب کچھ بیچنے والا (دھرم کو سودا بنانے والا) بن جاتا ہے۔
Gāyatrī (personified Devī)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Two brāhmaṇas contrasted: one calm, restrained, chanting the essence of Gāyatrī with modesty; the other surrounded by scrolls, yet bargaining and weighing goods, symbolizing ‘sarva-vikraya’ and moral fall.
Restraint and lived dharma outweigh mere textual mastery; character is the true ornament of Vedic learning.
Prabhāsa Kṣetra provides the Māhātmya setting, emphasizing that sacred instruction is tied to sacred geography.
Implicitly prescribes yama/niyama (self-restraint) alongside mantra-knowledge; it critiques ritual without discipline.