मन्वंतरसहस्रैस्तु काशीवासेन यत्फलम् । तत्फलं द्वारकावासे वसतां पंचभिर्दिनैः
manvaṃtarasahasraistu kāśīvāsena yatphalam | tatphalaṃ dvārakāvāse vasatāṃ paṃcabhirdinaiḥ
ہزاروں منونتر تک کاشی میں رہنے سے جو ثواب حاصل ہوتا ہے، وہی ثواب دوارکا میں پانچ دن قیام کرنے والوں کو ملتا ہے۔
Mārkaṇḍeya (contextual continuation)
Tirtha: Dvārakā (Dvāravatī)
Type: kshetra
Scene: A pilgrim household arriving at sea-girt Dvārakā, taking lodging for five days, with distant visual echo of Kāśī’s ghāṭas to signify the ‘compressed’ merit comparison.
Purāṇic dharma exalts certain tīrthas as extraordinarily grace-filled, where even brief residence yields immense spiritual merit.
Dvārakā is directly glorified, with Kāśī used as the benchmark of supreme tīrtha-merit.
A practical prescription is implied: reside in Dvārakā for five days to gain exceptional puṇya.