लिंगमूर्ध्नः पतंत्या मे कालो जातो महाद्युते । तथापि क्षिति पृष्ठं तु न प्राप्तास्मि कथंचन
liṃgamūrdhnaḥ pataṃtyā me kālo jāto mahādyute | tathāpi kṣiti pṛṣṭhaṃ tu na prāptāsmi kathaṃcana
اے نہایت درخشاں! لِنگ کے سرے سے گرتے ہوئے مجھ پر بہت زمانہ گزر گیا، پھر بھی میں کسی طرح زمین کی سطح تک ہرگز نہ پہنچ سکا۔
Ketakī flower (continuing)
Scene: A cosmic liṅga-pillar rises beyond sight; a falling ketakī/flower speaks of endless descent and time passing without reaching earth; Brahmā above, Viṣṇu below implied.
The divine reality exceeds spatial and temporal measures; human-like calculations fail before Śiva’s infinitude.
No specific tīrtha is named; the verse intensifies the liṅga-mahātmyā theme.
None.