पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ सुपुण्यं मानुषं ह्रदम् । यत्र स्नातो नरः सम्यङ्मनुष्यो जायते सदा
pulastya uvāca | tato gacchennṛpaśreṣṭha supuṇyaṃ mānuṣaṃ hradam | yatra snāto naraḥ samyaṅmanuṣyo jāyate sadā
پُلستیہ نے کہا: اے بہترین بادشاہ! پھر اُس نہایت پُنیہ بخش ‘مانوش’ نامی ہرد کی طرف جانا چاہیے؛ جہاں ٹھیک طرح اشنان کرنے سے جیو ہمیشہ انسان ہی کے روپ میں جنم لیتا ہے۔
Pulastya
Tirtha: Mānuṣa Hrada
Type: kund
Listener: Nṛpaśreṣṭha / king
Scene: Pulastya instructs a king on a forested pilgrimage path; ahead lies a luminous lake labeled ‘Mānuṣa’; pilgrims bathe while celestial beings witness the merit.
Holy places shape destiny: proper tīrtha-snāna is praised as a force that elevates one to human birth.
Mānuṣa Hrada, a sacred lake whose bath grants human birth.
Snāna (ritual bathing) performed properly in the lake.