Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 9
ययाऽयं चलितः शैलः स्वशक्त्या निश्चलीकृतः । स्कन्देनेह द्विजश्रेष्ठाः शक्त्या विद्धस्तदग्रतः । नरादित्यस्ततश्चान्यो यो नरेण प्रतिष्ठितः । षष्ठ्यां तं सूर्यवारेण दृष्ट्वा पापात्प्रमुच्यते
yayā'yaṃ calitaḥ śailaḥ svaśaktyā niścalīkṛtaḥ | skandeneha dvijaśreṣṭhāḥ śaktyā viddhastadagrataḥ | narādityastataścānyo yo nareṇa pratiṣṭhitaḥ | ṣaṣṭhyāṃ taṃ sūryavāreṇa dṛṣṭvā pāpātpramucyate
اس کی شکتی سے یہ پہاڑ—جو ہل گیا تھا—مضبوط اور بےحرکت کر دیا گیا۔ یہاں، اے دویجوں میں برتر! اس کے سامنے اسکند نے اپنی شکتی (نیزہ) سے اسے وِدھ کیا۔ پھر ‘نرادِتیہ’ نام کی سورج دیوتا کی مورتی، جسے ایک انسان نے پرتیِشٹھت کیا، وہاں موجود ہے؛ جب شَشٹھی تِتھی اتوار کو آئے اور اس کے درشن کیے جائیں تو گناہوں سے نجات ملتی ہے۔
Skanda (deduced from Nāgara Khaṇḍa Tīrthamāhātmya narration style)
Tirtha: Narāditya (Sūrya) with Skanda-śakti-marked mountain
Type: peak
Scene: A trembling mountain is stilled by the goddess’s power; Skanda stands before it and strikes/marks it with his spear; nearby shines a Sun-image Narāditya, worshipped on ṣaṣṭhī-Sunday for sin-release.
FAQs
Holy places preserve divine interventions; timed darśana (sacred viewing) of installed deities is taught as a purifier of sin.
A Nāgara Khaṇḍa tīrtha featuring Skanda’s spear-marked mountain and a Sūrya installation known as Narāditya.
Darśana of Narāditya specifically on Ṣaṣṭhī tithi when it coincides with Sunday, yielding pāpa-kṣaya (removal of sin).