चातुर्मास्येऽथ संप्राप्ते हरो भक्तिसमन्वितः । ब्रह्मचर्यव्रतपरः प्रहृष्टवदनोऽभवत्
cāturmāsye'tha saṃprāpte haro bhaktisamanvitaḥ | brahmacaryavrataparaḥ prahṛṣṭavadano'bhavat
جب چاتُرمَاس کا زمانہ آیا تو ہَر (شیو) بھکتی سے بھرپور ہو کر برہماچریہ کے ورت میں منہمک ہوا، اور اس کا چہرہ مسرت سے دمک اٹھا۔
Gālava (continuing narration)
Listener: Anagha/suvrata interlocutor
Scene: Hara (Śiva) at the onset of Cāturmāsya, radiant with devotional joy, adopting brahmacarya-vrata—an ascetic yet luminous divine posture.
Cāturmāsya is upheld as a sanctified period for intensified discipline; brahmacarya joined with bhakti is praised even in divine exemplars.
No specific tīrtha is named in this verse; it sets the time-frame (Cāturmāsya) for the forthcoming māhātmya episode.
Observance of brahmacarya-vrata during Cāturmāsya is indicated.