विष्णुदेहांशसंभूतं तदन्नं ब्रह्म इष्यते । तदन्नं विष्णवे दत्त्वा ह्यावाहनपुरःसरम्
viṣṇudehāṃśasaṃbhūtaṃ tadannaṃ brahma iṣyate | tadannaṃ viṣṇave dattvā hyāvāhanapuraḥsaram
وہ اَنّ جو وِشنو کے اپنے ہی جسم کے ایک اَمش سے پیدا ہوا ہے، برہمن ہی مانا جاتا ہے۔ اس لیے پہلے آواہن کر کے، وہی اَنّ وِشنو کو نذر کرنا چاہیے۔
Brahmā
Scene: A devotee performs āvāhana and offers a plate of cooked rice/grains to Viṣṇu; prasāda distributed to pilgrims; the food glows subtly as ‘anna-brahma’.
Nourishment is sacred; by offering food to Viṣṇu first, one transforms ordinary eating into dharma and gratitude.
The verse is ritual-doctrinal; it remains within the Hāṭakeśvara-kṣetra māhātmya setting without naming a new site.
Perform āvāhana (invocation) and then offer food (naivedya/anna) to Viṣṇu.