सूत उवाच । रत्नादित्यस्य माहात्म्यमेतद्वः परिकीर्तितम् । सर्वकुष्ठहरं यच्च सर्वपातकनाशनम् । भूयस्तथैव माहात्म्यं महद्वै श्रूयतां रवेः
sūta uvāca | ratnādityasya māhātmyametadvaḥ parikīrtitam | sarvakuṣṭhaharaṃ yacca sarvapātakanāśanam | bhūyastathaiva māhātmyaṃ mahadvai śrūyatāṃ raveḥ
سوت نے کہا: “رتن آدتیہ کی عظمت تمہیں بیان کی گئی—کہ وہ ہر قسم کے کوڑھ کو دور کرتی اور ہر بڑے گناہ کو مٹا دیتی ہے۔ اب پھر رَوی (سورج) کی عظیم مہیمہ سنو۔”
Sūta
Tirtha: Ratnāditya; Ravi-kṣetra (announced)
Type: kshetra
Listener: Dvija-śreṣṭhas / ṛṣis
Scene: Sūta sits in a forest hermitage addressing assembled sages, gesturing as he transitions from Ratnāditya’s glory to Ravi’s; palm-leaf manuscripts and a small sun-emblem appear.
Praising and engaging with a sacred Sun-tīrtha is portrayed as both healing (removing kuṣṭha) and purifying (destroying pātakas).
Ratnāditya within the Hāṭakeśvara-kṣetra māhātmya framework of the Nāgarakhaṇḍa.
A call to śravaṇa (listening) to the Sun’s māhātmya; the verse introduces further narrative rather than a specific rite.