Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 65
विश्वामित्र उवाच । तस्य तं निश्चयं ज्ञात्वा शस्त्रमादाय निर्मलम् । चकर्ताथ भुजौ तस्य भ्राता भ्रातुश्च निर्घृणः । सोपि च्छिन्नकरो विप्रो व्यथयापि समन्वितः
viśvāmitra uvāca | tasya taṃ niścayaṃ jñātvā śastramādāya nirmalam | cakartātha bhujau tasya bhrātā bhrātuśca nirghṛṇaḥ | sopi cchinnakaro vipro vyathayāpi samanvitaḥ
وشوامتر نے کہا: اس کے پختہ ارادے کو جانتے ہوئے، اس کے بھائی نے—اپنے بھائی کے لیے بھی بے رحم ہو کر—ایک صاف ہتھیار اٹھایا اور اس کے بازو کاٹ دیے۔ وہ برہمن بھی، ہاتھ کٹنے پر، درد سے بھر گیا۔
Viśvāmitra
Listener: (contextual) frame listener(s)
Scene: A dramatic moment: the brother raises a gleaming weapon; Śaṃkha stands resolute; the cut is shown symbolically (avoid gore), with severed hands implied; Viśvāmitra narrates or witnesses; the atmosphere is tense and tragic.
FAQs
Sin is treated as a serious rupture requiring decisive correction; endurance of suffering becomes a vehicle for purification when joined to sincere resolve.
Not yet; this is the narrative turning point that leads the repentant seeker toward Hāṭakeśvara-kṣetra.
A drastic form of prāyaścitta (punitive restraint) is depicted rather than a formal ritual.