Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 8
अदित्यां विबुधा जाता दितेश्चैव तु दैत्यपाः । तेषां सापत्न्यभावेन महद्वैरमुपस्थितम् । अथ दैत्यैः सुरा ध्वस्ताः कृताश्चान्ये पराङ्मुखाः । अन्ये तु भयसंत्रस्ता दिशो जग्मुः क्षतांगकाः
adityāṃ vibudhā jātā diteścaiva tu daityapāḥ | teṣāṃ sāpatnyabhāvena mahadvairamupasthitam | atha daityaiḥ surā dhvastāḥ kṛtāścānye parāṅmukhāḥ | anye tu bhayasaṃtrastā diśo jagmuḥ kṣatāṃgakāḥ
ادِتی سے دیوتا پیدا ہوئے اور دِتی سے دَیتیوں/دانَووں کے سردار۔ سوتنوں کی رقابت کے سبب اُن کے درمیان بڑا عداوتی بھاؤ اٹھا۔ پھر دَیتیوں نے دیوتاؤں کو توڑ ڈالا؛ کچھ شکست کھا کر پلٹ گئے، اور کچھ خوف زدہ ہو کر، زخمی بدن لیے، چاروں سمتوں کو بھاگ نکلے۔
Sūta
Listener: Ṛṣayaḥ
Scene: A battlefield aftermath: devas bruised and scattered, some retreating with broken weapons; daityas looming victorious; the sky heavy, directions personified as distant refuges; the emotional focus on the devas’ wounded flight.
FAQs
When pride and rivalry generate hostility, even the powerful fall—prompting a return to divine refuge and dharmic restoration.
Indirectly, the coming refuge at Amareśvara: the conflict sets up the need for Śiva’s protective liṅga at this tīrtha.
None explicitly; the narrative prepares for Aditi’s austerity and Śiva’s boon.