पद्मपत्रेक्षणा रम्या चन्द्रबिम्बसमानना । मध्ये क्षामा सुगौरांगी पीनोन्नतपयोधरा
padmapatrekṣaṇā ramyā candrabimbasamānanā | madhye kṣāmā sugaurāṃgī pīnonnatapayodharā
وہ نہایت دلکش تھی—کنول کے پتّے جیسی آنکھیں، چاند کے قرص سا چہرہ؛ کمر میں باریک، گوری اندام، اور بھرے ہوئے بلند پستانوں والی—روشن شباب میں جلوہ گر ہوئی۔
Narrator (contextual; likely Sūta/Skanda narration within Tīrthamāhātmya)
Type: kshetra
Listener: dvija-sattamāḥ
Scene: Dīrghikā appears in radiant youth: lotus eyes, moonlike face, slender waist, fair limbs, full uplifted breasts; she stands luminous, adorned simply, with an aura indicating divinity rather than sensuality alone.
The verse frames restored youth and auspicious form as visible signs of divine favor and tīrtha-generated merit.
This is part of a continuing tīrtha-māhātmya narrative in Nāgarakhaṇḍa; the site name is not explicitly present in the verse.
None; it is a descriptive verse illustrating the fruit (phala) of grace rather than a practice.