दीर्घायुर्बहुपुत्रश्च शत्रुंपक्षक्षयावहः । एतस्मात्कारणाद्विप्रा अटाख्यः स बभूव ह
dīrghāyurbahuputraśca śatruṃpakṣakṣayāvahaḥ | etasmātkāraṇādviprā aṭākhyaḥ sa babhūva ha
وہ دراز عمر، بہت سے بیٹوں سے سرفراز، اور دشمن کے لشکروں کو مٹانے والا ہوگا؛ انہی سببوں سے، اے برہمنو، وہ یقیناً ‘اَٹ’ کے نام سے معروف ہوا۔
Narrator (contextual)
Type: kshetra
Listener: brāhmaṇāḥ
Scene: Bhaviṣyat-rājā ‘Aṭa’ iti kīrti-yuktaḥ—dīrghāyuḥ, bahuputraḥ; yuddha-dṛśyaṃ śatru-sainyānāṃ kṣayaḥ; pṛṣṭhataḥ dharma-dhvajaḥ, viprāḥ āśīrvādaṃ dadati.
Divine favor in tīrtha narratives manifests as dharmic kingship: longevity, progeny, and protection of the realm.
Aṭeśvara/Hāṭakeśvara-kṣetra is the sacred setting behind the royal epithet and blessings.
None in this verse; it lists fruits and attributes associated with the king.