कर्णोत्पलोवाच । मम पत्युः कृते देवि मम तातः सुदुःखितः । राज्याद्भ्रष्टः सुखाच्चापि कुटुंबेन विवर्जितः
karṇotpalovāca | mama patyuḥ kṛte devi mama tātaḥ suduḥkhitaḥ | rājyādbhraṣṭaḥ sukhāccāpi kuṭuṃbena vivarjitaḥ
کارṇوتپلا نے کہا: “اے دیوی، میرے پتی کے سبب میرا پتا نہایت دکھی ہو گیا ہے—راج سے محروم ہو گیا، سکھ سے بھی محروم، اور اپنے کنبے سے جدا کر دیا گیا ہے۔”
Karṇotpalā
Worldly collapse—loss of status, joy, and kin—becomes a motive to seek divine refuge and dharmic remedy.
The narrative remains within the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya setting connected to Gaurī; the precise tīrtha name is not stated in this verse.
None in this verse; it is a statement of suffering that frames the forthcoming boon and practice.