भैरवे भैरवाकारममरं पूर्वसागरे । सप्तगोदावरे भीमं स्वयंभूर्निर्मलेश्वरे
bhairave bhairavākāramamaraṃ pūrvasāgare | saptagodāvare bhīmaṃ svayaṃbhūrnirmaleśvare
بھیرَو میں وہ بھیرَو ہی کی صورت میں جلوہ گر ہے؛ مشرقی سمندر میں وہ ‘اَمَر’ (لازوال) کے نام سے پوجا جاتا ہے۔ سَپت گوداوری میں وہ بھیَم (ہیبت ناک قوت والا) ہے، اور نِرملیشور میں وہ سویمبھو—خود ظاہر ہونے والا شِو ہے۔
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Tirtha: Bhairava; Pūrvāsāgara; Saptagodāvara; Nirmaleśvara
Type: kshetra
Listener: Devi (addressed as ‘devī’ in the surrounding passage)
Scene: A pilgrimage-map tableau: four vignettes around a central Śiva-liṅga—Bhairava-form with trident and skull-garland; a serene ‘Amara’ liṅga by the eastern sea; a fierce Bhīma liṅga near branching Godāvarī mouths; a naturally arisen (svayaṃbhū) liṅga at a pristine Nirmaleśvara grove.
The Lord is both awe-inspiring (Bhairava, Bhīma) and transcendent (Amara), and he can be directly encountered as self-manifest (Svayaṃbhū) in holy places.
Bhairava-kṣetra, the Pūrvasāgara (Eastern Ocean region), Saptagodāvara, and Nirmaleśvara.
No explicit ritual is stated; the verse emphasizes darśana and nāma-recitation associated with each tīrtha.