विंध्याचलो हेमकूटं गन्धमादनमेव च । लिंगेश्वरं तथा क्षेत्रं लंकाद्वारं तथैव च
viṃdhyācalo hemakūṭaṃ gandhamādanameva ca | liṃgeśvaraṃ tathā kṣetraṃ laṃkādvāraṃ tathaiva ca
اور (وہاں) وِندھیاچل، ہیمکُوٹ اور گندھمادن بھی ہیں؛ اسی طرح لِنگیشور کا مقدّس کْشیتْر اور لَنکادْوار بھی ہے۔
Skanda (deduced from Adhyaya 108’s enumerative Māhātmya style)
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra (within which these are cited as notable tīrthas/kshetras)
Type: kshetra
Listener: Pārvatī (addressed as ‘vāmoru/varānanā’ in adjacent verses)
Scene: A pilgrim-map tableau: five labeled sacred sites—Vindhya ridge, golden Hemakūṭa hill, fragrant Gandhamādana peak, a Liṅgeśvara shrine-kṣetra, and a ‘gateway’ arch marked Laṅkādvāra—arranged like a cosmographic mandala.
The Māhātmya expands sacred space to include mountains and gateways—nature and place-names become supports for remembrance of the divine.
Vindhya, Hemakūṭa, Gandhamādana, Liṅgeśvara-kṣetra, and Laṅkādvāra are listed as revered locales.
No ritual instruction appears in this verse.