तथैव विष्णोस्त्वपरं भवनं स्वयमेव हि । भास्वरं सुविचित्र च कृतं त्वष्ट्रा मनोरमम् । वण्डीगृहं मनोज्ञं च तथैव कृतवान्स्वयम्
tathaiva viṣṇostvaparaṃ bhavanaṃ svayameva hi | bhāsvaraṃ suvicitra ca kṛtaṃ tvaṣṭrā manoramam | vaṇḍīgṛhaṃ manojñaṃ ca tathaiva kṛtavānsvayam
اسی طرح وِشنو کے لیے بھی ایک اور بھون (محل) بنایا گیا—یقیناً اس کی اپنی قدرت سے—جو نہایت درخشاں اور عجیب و غریب نقش و نگار والا تھا، اور تُوَشٹر نے اسے دلکش انداز میں تراشا۔ نیز اس نے خود ہی ایک خوشنما وَنڈی-گِرہ (مدح و ثنا کا منڈپ) بھی بنا دیا۔
Lomaśa (continuing narration)
Tirtha: Kedāra-kṣetra (Kedārakhaṇḍa setting)
Type: kshetra
Scene: A brilliant, intricately patterned mansion for Viṣṇu rises beside Brahmā’s; nearby stands a Vaṇḍī-gṛha—an open pavilion where sages and gandharvas chant hymns, banners fluttering in alpine wind.
Sacred geography accommodates multiple divine presences, reflecting harmony and shared reverence in dharma.
The Kedāra/Himālaya sacred setting where residences for major deities are established.
No explicit ritual is stated; the focus is on divine preparations and splendour.