यच्च हस्तशतादूर्ध्वं सरस्तत्र विधीयते । संवेशेऽपि क्रमश्चायं पादौ प्रक्षाल्य यद्बहिः
yacca hastaśatādūrdhvaṃ sarastatra vidhīyate | saṃveśe'pi kramaścāyaṃ pādau prakṣālya yadbahiḥ
اور اگر سو ہست کے پار کوئی تالاب ہو تو وہاں غسل کرنا شریعتِ ودھی کے مطابق ہے۔ پھر بھی ترتیب یہی ہے کہ باہر رہ کر پہلے پاؤں دھوئے جائیں۔
Suhṛdaya
Type: kund
Scene: A pilgrim approaches a sacred lake set at a distance; he pauses at the bank, washes his feet outside, then prepares to enter with folded hands.
Sacred practice is governed by ordered procedure; purity begins with humble preliminaries like washing the feet.
No specific lake is named; the verse gives a general rule used in tīrtha/temple-water contexts.
A distance-based allowance (beyond 100 hastas) and a procedural rule: wash the feet first while outside.