इति हैडंबिवचनं श्रुत्वा कामकटंकटा । विस्मिताभूत्तस्य रूपात्स्वं निनिंद च बालिशम्
iti haiḍaṃbivacanaṃ śrutvā kāmakaṭaṃkaṭā | vismitābhūttasya rūpātsvaṃ niniṃda ca bāliśam
ہَیڈمبی کے یہ کلمات سن کر کام کٹنگکٹا اس کے روپ پر حیران رہ گئی؛ اور اس نے اپنے آپ کو نادان کہہ کر ملامت کی۔
Narrator (context suggests Sūta’s narration within Māheśvarakhaṇḍa)
Scene: Kāma-kaṭaṅkaṭā hears Haiḍambī’s words, gazes at his form in astonishment, and then turns inward, reproaching herself.
Recognition of virtue or worth can trigger inner correction—self-reproach becomes the first step toward right action.
No tīrtha is mentioned in this verse.
None in this verse.