एताश्चतस्रस्तिथयो युगाद्या दत्तं हुतं चाक्षयमाशु विद्यात् । युगेयुगे वर्षशतेन दानं युगादिकाले दिवसेन तत्फलम्
etāścatasrastithayo yugādyā dattaṃ hutaṃ cākṣayamāśu vidyāt | yugeyuge varṣaśatena dānaṃ yugādikāle divasena tatphalam
جلدی جان لو کہ یہ چاروں تِتھیاں ہی یُگادی ہیں؛ ان میں کیا گیا دان یا ہون/ہُت فوراً اَکشَی ہو جاتا ہے۔ ہر یُگ میں سو برس تک دیا گیا دان جس پھل کا باعث بنتا ہے، یُگادی کے وقت ایک ہی دن میں کیا گیا دان وہی پھل دے دیتا ہے۔
Lomaharṣaṇa (Sūta), addressing the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: A symbolic tableau: four marked tithis appear as luminous gateways; a single day’s dāna and homa radiate outward, outweighing a long timeline of repeated gifts across centuries and yugas.
Sacred time magnifies dharma: offerings made at Yugādi become inexhaustible and equal vast long-term giving.
No location is highlighted; the verse praises Yugādi-kāla as a supreme merit-bearing time.
Perform dāna (charity) and huta/homa (fire-offerings) on the four Yugādi tithis for akṣaya results.