इंद्रियाणां सात्त्विकाच्च त्रिगुणानि च तान्यपि । एतैः संसिद्धयंत्रेण सच्चिदानन्दवीक्षणात्
iṃdriyāṇāṃ sāttvikācca triguṇāni ca tānyapi | etaiḥ saṃsiddhayaṃtreṇa saccidānandavīkṣaṇāt
اور ساتتوِک پہلو سے ادراک و عمل کی اِندریاں پیدا ہوتی ہیں؛ وہ بھی تری گُن کے ماتحت ہی کارفرما رہتی ہیں۔ اس کامل سادھنا کے آلے سے، سچّدانند کے دیدار کے ذریعے، کمال حاصل ہوتا ہے۔
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced, Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Scene: A yogin in a temple corridor: senses depicted as five horses being gently reined; above, a luminous triad-inscription Sat-Cit-Ānanda radiates from a Śiva-liṅga, indicating inner vision arising from disciplined instrumentality.
Even the senses are guṇa-bound, yet they can become instruments of realization when disciplined toward the direct vision of sat–cit–ānanda.
No tīrtha is mentioned; the emphasis is on inner discipline and realization.
No explicit ritual; it implies sādhana (discipline) as the ‘instrument’ leading to realization.