भयं त्यजत भद्रं वः शुराः शस्त्राणि गृह्णत । कुरुध्वं विक्रमे बुद्धि मा च काचिद्व्यथास्तु वः
bhayaṃ tyajata bhadraṃ vaḥ śurāḥ śastrāṇi gṛhṇata | kurudhvaṃ vikrame buddhi mā ca kācidvyathāstu vaḥ
“خوف چھوڑ دو—تم پر خیر ہو! اے بہادرو، اپنے ہتھیار تھام لو۔ اپنی عقل کو شجاعت پر جما دو، اور تم میں کوئی رنج و اضطراب باقی نہ رہے۔”
Śarva (Śiva), contextually rallying the Devas (deduced from preceding verse mentioning Śarva’s intervention)
Fearlessness grounded in divine refuge is a dharmic virtue; right action requires steady resolve and disciplined courage.
No specific tīrtha is mentioned.
None; it is an ethical-spiritual exhortation toward courage and duty.