वार्यतामिति विप्रोऽयं महद्दूषणबाषकः । न केवलं पापभागी श्रोता वै स्यान्न संशयः
vāryatāmiti vipro'yaṃ mahaddūṣaṇabāṣakaḥ | na kevalaṃ pāpabhāgī śrotā vai syānna saṃśayaḥ
‘اسے روکو!’—یہ برہمن بڑی سخت بہتان و نِندا بکتا ہے۔ صرف کہنے والا ہی نہیں، سننے والا بھی یقیناً گناہ میں شریک ہوگا—اس میں کوئی شک نہیں۔
Character within the story (likely the sakhī/companions), narrator default: Lomaharṣaṇa (Sūta)
Scene: A companion urgently raises a hand to stop a brāhmaṇa from speaking; her expression is stern and protective, warning that even hearing the slander brings sin.
Dharma includes guarding one’s speech and hearing; participating in slander—by speaking or listening—creates pāpa.
None; the verse is ethical instruction within a narrative.
A behavioral prescription: restrain slander and avoid listening to it.