शतेषु जायते शूरः सहस्रेषु च पंडितः । वक्ता शतसहस्रेषु दाता जायेत वा न वा
śateṣu jāyate śūraḥ sahasreṣu ca paṃḍitaḥ | vaktā śatasahasreṣu dātā jāyeta vā na vā
سینکڑوں میں ایک بہادر پیدا ہوتا ہے؛ ہزاروں میں ایک عالم۔ لاکھوں میں ایک خوش بیان مقرر جنم لیتا ہے—مگر ایک سچا سخی شاید پیدا ہو، یا شاید بالکل ہی نہ ہو۔
Sūta (Lomaharṣaṇa) addressing the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa convention)
Scene: A symbolic ‘ladder of virtues’: warrior, scholar, orator, and finally the giver at the summit with an open palm radiating light; crowds below emphasize rarity.
True generosity is rarer than bravery, scholarship, or eloquence; therefore dāna is a supreme and uncommon virtue.
No site is referenced; the verse is a general encomium of dāna.
No specific rite; it motivates the practice of dāna by praising the rarity of a genuine donor.