ममापीदं महालिंगं सदा पूज्यतमं सुराः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूज्यं देवर्षि मानवैः
mamāpīdaṃ mahāliṃgaṃ sadā pūjyatamaṃ surāḥ | tasmātsarvaprayatnena pūjyaṃ devarṣi mānavaiḥ
میرا یہ مہا لِنگ سدا دیوتاؤں کے لیے بھی سب سے زیادہ پوجنیہ ہے؛ اس لیے دیوتا، دیورشی اور انسان—سب کو پوری کوشش سے اس کی پوجا کرنی چاہیے۔
Śiva/Viśvanātha (deduced from first-person and liṅga praise)
Tirtha: Viśvanātha Mahāliṅga (Viśveśvara)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis/devarṣi in Kāśīkhaṇḍa frame
Scene: Devas, ṛṣis, and humans converge at the Viśvanātha liṅga, each offering worship—flowers, bilva, water—signifying the liṅga’s universal supremacy.
The Viśvanātha/Viśveśvara Liṅga is presented as universally supreme in worship, binding gods and humans to a shared dharma of reverence.
Kāśī’s central Śiva-liṅga (Viśveśvara/Viśvanātha) is the focus.
An explicit prescription of pūjā: worship the Mahāliṅga ‘with all effort’ (sarva-prayatnena).